گذشت،و امان از زمان...

سلام

از آخرین نوشتم برای خودم تقریبا سه سالی میشه که میگذره ...

یه روزاییش خیلی حیف شد که گذشت یه روزاییم خوشحالم که نیستن...

روزگاره دیگه،مدلش همینه

توی اون روزا یه عالمه آدم مختلف رو شناختم ،بعضیاشون عالی بودن که یکی ازشون تو این دنیا کمه اما بعضیاشون انقد بوی گند روحشون زیاد بود که نمیدونم خودشون چجوری خجالت نمیکشن که آدمن.

میخوام از خوباشون بگم چون گروه دیگه انقد زور دارن که این دنیا و با زور یکی مث من جواب گند زدن به زندگی بقیه رو نمیگیرن طرف حسابشون فقط باید خدا باشه و روز حساب بعد ببینم چی میشه...فقط میگم خاک تو سرخودشونو زندگیشون...

اما اون گروه دیگه...میدونین شنیدین مثلا میگن طرف باید اصل و نصب داشته باشه و بعد گذشته خونواده مردمو زیرو رو میکنن ؟میخوام بگم این آدمایی که میگم شاید اصل و نصب خاصی نداشته باشن و خیلیی معمولی باشن اما خودشون...

..خودشون یه زرینه ی تمام عیارن یجوری که آدم دلش میخواد بره بهشون بگه دستت درد نکنه که هستی مهم نیست قدیم چی گذشته بهشون و کین همین که خودت هستی دهن همه بسته س ،اصلا اصل و نصب مگه نباید از یجایی شروع بشه؟تو شروع همه ی اون چیزی هستی که افتخار دنبالشه که خودشو صفتت کنه.آخ که چه این آدما لازمن... اون خدایی که عزت میده که نمیخواد شاخ و دم برای طرف تعیین کنه عزتمند همونان که دمشون گرم باشه ان شاا...

من کلا و جزیا آدم حسودیم. خیلی وقتا هم هست که به خیلیا حسودیم میشه اما این آدم خوبا انقد خوبن که حسودی میکنم بهشون ها ولی انقد کیف میکنم از بودنشون که میخوام بهشون بگم آهاااای اگه صدای منو میشنوین من یکی از کسایی هستم که بهتون حسادت میکنم ولی شما ادامه بدین که دهن و ذهن منو بستین از اینکه بخوام آرزو کنم براتون که اتفاقایی که میخوان نیفته... خلاصه که خیلی آدمین

وفقط میتونم بگم خوشبحال اونایی که اطرافتون هستن ...

کاش این آدما تو زندگی بمونن برامون ...هرجور که شده...هرطور که بخوان